Loading...
X

Vecht GroenLinks voor overmorgen?

rutgerOnlangs presenteerde GroenLinks Amsterdam zijn ambities voor de komende jaren. Daarin onder andere een volledig autovrije binnenstad en een totaalverbod op Zwarte Piet. Ik kreeg er een nogal unheimisch gevoel bij, koude rillingen bijna. Het eerste waar ik aan dacht was het dystopische jeugdboek ‘Vechten voor overmorgen’ van Evert Hartman, waarin Nederland op totalitaire wijze wordt geregeerd door op een op het eerste gezicht best sympathiek ogende milieupartij.

Het is al lang geleden dat ik het boek las. Ik denk dat ik nog op de basisschool zat. Rond tien of elf moet ik geweest zijn toen ik het werk van Hartman verslond. Van het plot van ‘Vechten voor overmorgen’ wist ik eigenlijk al niets meer, toen ik het boek onlangs googlede. Wat mij nog wel helder voor de geest stond, was de context. Het boek, geschreven in 1980, speelt tussen 1992 en 1997. Een partij genaamd de Alternatieve Samenlevingspartij (ASP) heeft de absolute meerderheid bij de verkiezingen behaald. Dit is misschien het zwakste punt van het boek, daar dit in Nederland praktisch onmogelijk is. Maar goed: alles in dienst van het verhaal.

De Alternatieve Samenlevingspartij is zeer milieuvriendelijk en verder sterk voor gelijkheid van de burgers. Een partij dus die bijzonder veel sympathie opwekt en daarom bijzonder gelijk heeft. Dat gelijk staat niet meer ter discussie. Om de idealen van de ASP waar te maken, zijn drastische maatregelen nodig. Burgers worden voortdurend gecontroleerd op milieuvriendelijk gedrag. Ze hebben een chip om hun reisgedrag in de gaten te houden (waar kennen we dat van?). De verwarming mag niet hoger dan 17 graden, wat de geheime dienst ook weer in de gaten houdt. Roken is verboden. Overtredingen worden streng gestraft, iedereen houdt iedereen in de gaten op ‘zuiverheid’ van idealen. Een afvallige ben je al snel.

In het verhaal wordt een jongen van 17 aanvankelijk aanhanger van de partij, maar als deze eenmaal Nederland in haar ijzeren greep houdt, beginnen de twijfels. Lees voor het totale verhaal het boek maar. Mij ging het vooral om de context van een partij, handelend vanuit idealisme dat ontaardt in totalitarisme.

Dezelfde totalitaire trekjes als de ASP lijkt GroenLinks nu te krijgen. Het ideologische en morele gelijk is voor de partij nu zo vanzelfsprekend dat verboden op alles wat daartegenin gaat geoorloofd en vanzelfsprekend zijn.  Ik snap de ideologische weerstand van de partij tegen Zwarte Piet, maar met een totaal verbod laat GroenLinks zich van een behoorlijk onfrisse kant zien.

Het is toch vanzelfsprekend dat auto’s in de binnenstad slecht zijn? Het is toch vanzelfsprekend dat racisme fout is en dat een racistische uiting als Zwarte Piet verboden wordt? Veel GroenLinks-aanhangers gebruiken dergelijke redeneringen en zijn niet meer in staat te zien waartoe hun partij is afgegleden: een sekte die zijn eigen overtuigingen zo vanzelfsprekend vindt dat alles wat daartegenin gaat de kop in gedrukt moet worden.

Tot 2010 was ik lid van GroenLinks. Uruzgan deed mij besluiten om mijn lidmaatschap op te zeggen. Nu heb ik om heel andere redenen een probleem met de partij. GroenLinks vindt zichzelf heel progressief, maar wil zijn progressiviteit aan anderen opleggen. De partij is zijn doel voorbijgeschoten.

In mijn Utrecht is GroenLinks ook groot. Nu zijn ze de tweede partij, volgend jaar kunnen weer de grootste zijn. Ik houd mijn hart vast. Nee, ook ik heb liever geen auto’s in de binnenstad. En een prima initiatief, dat gaybrapad, ook al is het weinig meer dan symboolpolitiek. Maar er hangt nu iets duisters om de partij. Ik wil er afstand van nemen. GroenLinks vecht voor een overmorgen waar ik me niet meer thuis in voel.

Twitter

Leave Your Observation

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>