Loading...
X

Flamen op Twitter, iedereen kan het

‘Je hebt een anale beurt met een drilboor nodig’. Ik heb de woorden ingetikt. Alles in me schreeuwt om het niet te verzenden, maar ik doe het toch. Want dat lucht op, zeg ik tegen mezelf. 

FittieNummer 1 in de dingen die het slechtste in de mens losmaken is en blijft het verkeer, maar Twitter is een goede nummer 2. De grens tussen een simpel meningsverschil en een ordinaire scheldpartij is er flinterdun en je overschrijdt hem zonder er erg in te hebben. In een ‘fittie’ (jargon voor onlineruzie) raak je heel gemakkelijk verwikkeld. Ook als je, zoals ik, in het dagelijks leven niet als een agressieveling bekend staat .

Op Twitter zijn meningen zwart of wit. Wie zich in een grijstint begeeft, zit voor zowel de zwarten als witten in het vijandelijke kamp en kan dus van beide zijden een block verwachten. Ik zie mijzelf als grijs, maar zo zien de zwarten en witten zich natuurlijk ook.

Sommigen beweren dat op social media het afvoerputje van de samenleving te vinden is, maar ik zie het anders. Social media halen het persoonlijk afvoerputje in doodgewone mensen naar boven. Je staat los van direct persoonlijk contact. Je ziet die blik niet die best vriendelijk kan zijn, je hoort die ontwapenende zachte stem niet. Degene met wie je te maken hebt kan geen normaal mens zijn, die verdient geen fatsoenlijke bejegening, want hij is links, fascistische PVV’er, witte man, intersectioneel feminist of racist. Groot is de verrassing dan ook vaak wanneer men zijn twittervijand in levenden lijve ontmoet en deze zowaar sympathiek blijkt te zijn. Vele notoir licht ontvlambare twitteraars hebben dit al in levenden lijve mogen ervaren.

Of ik de mensen met wie ik gisteren een fittie had ooit zal ontmoeten, valt te betwijfelen. Het liep in korte tijd wat uit de hand. Mijn gespreksgenoten waren Willem Wansink, naar verluidt ex-journalist voor de Volkskrant, NOS en Elsevier en een oude rot in het journalistieke wereldje, en een zekere Elisabeth Swarte, bekend van….niets eigenlijk.

Swarte meldde dat zij het terecht vond dat PVV’ers na hun politieke carrière geen werk meer konden vinden. Zij hadden immers de ‘verkeerde’ keuze gemaakt. Wansink retweette dit en zo kwam ik met beiden in gesprek. Ik was het er namelijk niet mee eens en vind dat in een open samenleving mensen niet op basis van politieke oriëntatie buitengesloten mogen worden. Aanvankelijk kwamen er nog echte argumenten aan te pas. Totdat ik meldde dat ik deze discriminatie van PVV’ers vond lijken op de buitensluiting van CPN-leden en -politici in de Koude Oorlog. Toen waren daar de persoonlijke verwensingen. Ik was een ‘troll’ en ‘PVV’er’…..

‘Je hebt een anale beurt met een drilboor nodig’. Een kinderachtige en grove verwensing. Ik drukte op ‘Tweet’ omdat ik meende dat het op zou kunnen luchten. En raad eens: dat deed het ook!

 

Twitter

Leave Your Observation

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>