Loading...
X

Groeikern

Mijn jeugddorp stierf uit
Restantjes schaduwen schuifelen nu waar ooit
fanfares dreunden, dominees ons leerden
dat goed nooit goed was en drums van tweederangs bandjes
de duivel verzochten en kroegen pas deugden als Nederland op groot scherm zegevierde
over de buren, je kent ze wel

Zo af en toe kijkt een schim
over de verwoekerde haag en een stem schreeuwt
‘Twee-nul!’, een oude van dagen telt de druppels op het bushok,
deelt ze door haar zegeningen, prijst zich rijk met de uitkomst
want een priemgetal op haar leeftijd: ik teken ervoor!

De wind vindt zichzelf uit, dag na dag
tussen Oude Kerk en de wankele botters
die als opgezette dieren in levende houding
met hun dood te koop liggen

Ik baad in herinneringen
van bossen, velden, modder en vuur
Met hen sterft de blauwdruk van wat ik hier ooit was
Het woord is nu aan de schaduwen
Maak er iets van

Twitter

Leave Your Observation

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>